Advies
Als het om kinderen gaat weten we het allemaal beter. Zo heeft iedereen wel een puntje van kritiek over hoe onze vrienden het doen met hun kroost. Naast de onzekerheden die je als ouder kent, hou je je ook vast aan een paar dingen die voor jou en je gezin goed werken en zo probeer je jezelf ervan te overtuigen dat je het goed doet en dat anderen het misschien net zoals als jij zouden moeten regelen. Daarnaast heb je ook nog je eigen ouders als vergelijkingsmateriaal, hoe hebben zij het bij jou gedaan en wat doe jij met hun voorbeeld? Zo heb ik me toen ik zwanger was van mijn zoon voorgenomen om de tv niet meer automatisch aan te zetten bij thuiskomst. Dit zodat mijn kind in tegenstelling tot mijzelf niet starend naar een toestel zou opgroeien terwijl hij eigenlijk had willen spelen maar dit niet kon omdat hij door het beeldscherm gehypnotiseerd werd. Het gaat hier maar om een onschuldige gewoonte waar mijn ouders zich blijkbaar niet bewust van waren. Het is gelukt, ik heb negen maanden gehad om het af te leren, nu hou ik me angstvallig vast aan een half uurtje Sesamstraat.
Maar de ellende over hoe je bepaalde zaken moet aanpakken begint al tijdens de kraamtijd. Wel op verzoek voeden of een schema gebruiken? Stiekem de baby in bed nemen of in zijn eigen bedje laten huilen? En alsof dit niet genoeg is om je zelf zorgen over te maken zijn er de goedbedoelde adviezen van familie en vrienden. Uiteraard zijn de tips bedoeld om de jonge ouders op weg te helpen maar ze worden gegeven als waarheden en zo zorgen ze voor onzekerheid en irritatie bij de vader en moeder. Alsof je zelf niks kan bedenken of geen mening hebt.
Het beste is natuurlijk om je te informeren over belangrijke zaken zodat je je eigen mening kan vormen en uiteindelijk doet wat je zelf wilt. Zoals ik laatst tegen mijn pas bevallen schoonzusje zei: het belangrijkste is dat jullie doen waar je je goed bij voelt en dat je vooral naar mij luistert.
Blanca
Geen opmerkingen:
Een reactie posten