Oma

Je komt ze vaak in babywinkels en in parken tegen. Zwangere vrouwen of jonge moeders die met hun eigen moeder op stap zijn. Het leek me altijd een moment waarop je samen met je moeder kon gaan tutten en je verheugen op de komst van haar kleinkind en jouw baby of op al het moois wat de kleine nog zou meemaken.

Maar als je moeder net als die van mij zelf nog maar net uit de luiers is van haar tweede leg is er simpelweg minder tijd om samen weg te dromen en te shoppen. Toen ik zwanger was van Lou hebben mijn moeder en ik geen rompertjes uitgezocht. En konden we niet eindeloos kopjes thee drinken terwijl we namen bedachten want mijn kleine broertjes en zusje moesten naar hockey worden gebracht of er moest een traktatie worden gebakken voor op school. Ik had toen wel behoefte aan dat getut en vond het jammer dat het er niet van kwam. Tijdens mijn tweede zwangerschap had ik het zelf al veel te druk met Lou om uren lang over mijn buik te aaien en samen met mijn moeder taartjes te eten. Toen kwam het er dus weer niet van want zowel zij als ik waren volop bezig met onze kinderen.

Maar je ziet duidelijk een verschil tussen de oma en de moeder, hoe jong haar eigen kinderen dan eigenlijk nog zijn. Ze smelt als ze wordt geroepen of als ze ziet hoe die twee kleintjes aan het spelen zijn. Ze kan zich bijna niet beheersen en wil ze het liefst de hele dag door verwennen en knuffelen. Ze is een lieve oma van 53. Het is vertederend om te zien hoe je eigen moeder zo van je kinderen kan genieten en houden. En dat is eigenlijk veel leuker dan eindeloos samen in de HEMA scharrelen.

Blanca.